We Couldn’t Become Adults ถือได้ว่าเป็น ภาพยนตร์โรแมนติก-ดราม่า ที่มอบความทรงจำ ที่อันเปี่ยมด้วยความจริง อันเจ็บปวดของการเป็น “ผู้ใหญ่” มีอีกทั้งสุขและก็ทุกข์ ความรักที่หวานอมขมกลืน ผ่านการแสดงที่เป็นธรรมชาติของดารานำ ดนตรีประกอบที่ถูกใช้อย่างถูกจังหวะ

มุมกล้องถ่ายภาพรวมทั้งการถ่ายทำที่งดงาม เปลี่ยนแปลงผันไปตามสมัยอดีต ปัจจุบันนี้ ด้านในเรื่อง หากแม้มีตอนเนือย เรื่องราวไม่หวือหวา ทั้งมีการเล่าตัดสลับบ่อยครั้งกระทั่งแอบมึน แต่ว่าหลักสำคัญที่มีคุณค่าก็ทำให้หนังประเด็นนี้เป็นมากกว่าหนังรักปกติ

 

เรื่องย่อ

ซาโต้ มาโคโตะ ชายวัยสี่สิบที่ชีวิตของเขามิได้เป็นผู้เขียนอย่างที่ใฝ่ฝัน มิหนำซ้ำยังผิดหวังกับความรักรวมทั้งงานการในฐานะโปรดิวเซอร์เงินน้อย แถมเปลี่ยนเป็นคนแก่ที่คนไม่มีความเอาใจใส่สนใจเว้นแต่คนรู้จักกัน จนตราบเท่าคืนวันหนึ่งเขาได้ศึกษาค้นพบกับใครซักคนที่มอบความหวังดีให้รวมทั้งโน่นทำให้เขาย้อนพิจารณาไปถึงความรักก่อนหน้านี้ในอดีตกาล หญิงสาวจำนวนมากที่ผ่านเข้ามาในชีวิตแล้วก็ที่เขาทำร่วงหายไป ที่หลากรสชาติ 

เปี่ยมไปด้วยความสบายแล้วก็ความทุกข์ใจของความเป็นคน แต่ว่าหนึ่งในความจำนั้นกลายเป็นหญิงสาวติดอยู่โอริที่ค้างคาใจเขาตลอดมาตั้งแต่ปี 1999 ซาโต้เริ่มทวนชีวิตของตนเองไปพร้อมๆกับคนรอบกายที่รออยู่เคียงคู่ ทั้งเพื่อนฝูง หัวหน้า ยากูซ่า แล้วก็แฟนสาวจะสนับสนุนให้เขานั้นเดินหน้าดำเนินชีวิตถัดไปโดยไม่มีความเศร้าใจ รวมทั้งเปลี่ยนเป็นคนใหม่ที่ไม่อย่างเดิม แต่ว่าเขาจะสามารถกลับตัวกลับใจได้ในช่วงอายุวัยกลางคนจริงๆหรอ

จุดเด่น

การแสดงที่เป็นธรรมชาติของดารานำ บทของเรื่องที่เขียนออกมาอย่างละเมียด ครบทุกรส แต่ว่าดราม่าเน้นย้ำมากมายถ่วงหัวใจกันไปข้าง ดนตรีประกอบที่เพราะว่าแล้วก็ตรงจังหวะของเรื่อง มุมกล้องถ่ายภาพรวมทั้งการถ่ายทำที่งามและก็แปลงตามช่วง หลักสำคัญความเกี่ยวพันรวมทั้งความจริงของชีวิตผู้คน บรรยายไทยดีเยี่ยม

 

จุดด้อย

เนื้อเรื่องค่อนข้างเนือยๆ ไม่ค่อยน่าติดตามเยอะแค่ไหน เรื่องราวมิได้แปลกใหม่หรือหวือหวาอะไรมากมาย ตัดสลับสถานะการณ์ไปๆมาๆบ่อยครั้งกระทั่งทำให้เกิดความสับสน ราวกับหนังปรัชญาป้อนคำคมที่เหมาะสมกับคนแก่แล้ว ถ้าเกิดไม่อินบท ก็ไม่อินเลย

สรุป

We Couldn’t Become Adults หากแปลชื่อไทยได้อาจจะหมายคือ เป็นผู้ใหญ่ก็ยิ่งเจ็บปวด ภาพยนตร์ดราม่าถ่วงจิตใจที่สะท้อนสังคม ช่วงชีวิตหนึ่งที่ไม่แน่นอน และก็มองหาความคาดหวังในความเกี่ยวข้องเก่าๆทั้งๆที่รู้ดีว่ามันเสียเปล่า แต่ว่าอย่างต่ำมันก็เป็นสิ่งดีๆที่เกิดขึ้นในชีวิต มีความรักแต่ว่ามันก็แค่ชั่วพริบตาหนึ่ง รวมทั้งเมื่อใดก็ตามมันจบก็เจ็บในทุกครั้ง ด้วยการแสดงที่เป็นธรรมชาติแล้วก็เคมีที่พอดีของดาราหนัง บทที่ถูกร้อยเรียงแบบไม่เข้มข้นแต่ว่าถ่วงดวงใจรวมทั้งเต็มไปด้วยปรัชญา การนำเสนอเรื่องราวผ่านมุมมองของผู้ที่แปรไปตามช่วงในตอนนี้ที่สวยสดงดงาม 

พร้อมดนตรีประกอบก็ทำให้มันเป็นหนังประเทศญี่ปุ่นอีกหัวข้อที่ดีตามมาตรฐาน แม้กระนั้นถามคำถามว่าดียอดมั้ย ก็คงจะไม่ถึงขนาดนั้นสักเท่าไหร่ เพราะเหตุว่ามันก็ยังมองกลั้นๆไว้ การเล่าก็ค่อนข้างจะเชิญชวนงงไปนิดหนึ่งเพราะเหตุว่าตัดสลับมากไปหน่อย แต่ว่าถ้าหากคนใดกันแน่ที่กำลังดำรงชีวิตแบบไร้จุดหมาย มุ่งมาดแต่ว่าความรัก มาดูหัวข้อนี้บางครั้งก็อาจจะสะท้อนความนึกคิดบางสิ่งบางอย่างได้ อาจเป็นหนังที่เหมาะสมกับคนแก่ที่เรียกร้องหาวัยเด็กนั่นแหละครับผม รวมทั้งหนังหัวข้อนี้เต็มไปด้วยฉากเซ็กส์แบบมองเห็นเป็นหนังอีโรติก รวมทั้งการเสพยาด้วย เนื่องจากถ้าเช่นนั้นผู้สูงวัยน้อยกว่า 18 ปี ควรจะได้รับข้อแนะนำ